De geschiedenis van chanbara
Het is Tanabe Tetsundo die chanbara ontwikkelde in 1971, samen met enkele Japanse schermers. Chanbara is gebaseerd op de goshinjyutu: de kunst van zelfverdediging. Deze nieuwe praktijk werd snel populair bij tieners en mensen die oud genoeg waren om vechtsporten te beoefenen. Erkend door het ministerie van onderwijs, wordt het zelfs op scholen beoefend. Dankzij zijn populariteit verspreidde chanbara zich internationaal: in Europa, de Verenigde Staten, Canada, Australië, Rusland, Nieuw-Caledonië en Centraal-Europa; met andere woorden, praktisch wereldwijd.
Er zijn ongeveer 300.000 beoefenaars in Japan en 1400 leden in Frankrijk (in 2015), maar veel judoka beoefenen ook chanbara als aanvulling op hun hoofddiscipline.
De wapens die in chanbara worden gebruikt
Chanbara is zeer weinig gecodificeerd en behoudt veel vrijheid in de praktijk, zowel wat betreft de vechtmethoden als de gebruikte wapens. Het is inderdaad mogelijk om verschillende wapens te gebruiken tijdens het beoefenen van chanbara:
Elk van deze wapens kan worden gebruikt in zijn klassieke versie of in zijn opblaasbare versie voor beginners en trainingen.
De uitrusting van chanbara
Chanbara heeft een eigen uitrusting. Dit zijn de onderdelen:
- een mouwloze keikogi,
- een lange mouwen T-shirt (dat onder de keikogi wordt gedragen),
- handschoenen of kote,
- een helm.
De kata van chanbara
Ondanks de vrijheid van expressie die met chanbara gepaard gaat, bevat het veel kata (reeksen technieken die lijken op choreografieën). De twee partners van de kata worden genoemd:
- uchitachi, voor degene die aanvalt;
- shitachi, voor degene die de actie afrondt.
Het doel van kata is de techniek van elke vechter te verbeteren en zijn graden te behalen.
Het principe van chanbara
Net als bij kendo is het motto van chanbara ki ken tai no itchi (気剣体の一致), wat betekent “de geest, het zwaard en het lichaam als één”. Men beschouwt de eenheid van de 3 componenten van de vechter:
- De energie “ki”, die de wil van de vechter aanduidt. Deze wordt uitgedrukt door de kiai, de kreet bij elke aanval en beweging, vooral tijdens kata’s.
- Het zwaard “ken”, dat de slag op de tegenstander symboliseert.
- Het lichaam “tai”, dat verwijst naar de bewegingen van de vechter. Het wordt gesymboliseerd door een trap op de grond op het moment dat hij aanvalt en zijn kiai uitroept.